Historycy wykazują, że już około roku 960 Polska miała swojego pierwszego władcę, a mianowicie Mieszka I. Legenda głosi, że przodkami księcia Mieszka był Piast i jego trzej synowie, jednak jest to tylko legenda nie potwierdzona faktami. Polska wówczas była państwem pogańskim. Zagrażał jej atak ze strony niemieckich książąt, którzy bardzo chcieli schrystianizować nasz kraj. Wówczas Mieszko I postanowił wziąć sprawy w swoje ręce i przyjąć chrzest poprzez chrystianizację Polski. W tym celu poślubił czeską księżniczkę Dobrawę, a rok po ślubie przyjął chrzest. Dzięki temu Polska znalazła się wśród państw chrześcijańskich Europy. Rządy Mieszka I były całkiem udane. Państwo rosło w siłę, powstawały liczne kościoły, nowe grody i osady. Państwo polskie było dostrzegane w całej Europie i liczono się z nim. Po śmierci Mieszka I rządy objął jego syn Bolesław I Chrobry. Polska za panowania pierwszych piastów miała swoje wzloty i upadki. O ile Mieszko I i Bolesław I Chrobry dbali o państwo polskie to następnie władcy nie kierowali się podobną polityką. Za panowania dwóch pierwszych piastów Polska powiększyła się terytorialnie i była bardzo silnym państwem na arenie międzynarodowej. Później w Polsce zapanował chaos spowodowany nieumiejętnymi rządami. Za jednoczenie kraju zabrał się dopiero Kazimierz Odnowiciel, jednak zadanie to było bardzo trudne. Udało mu się odzyskać Śląsk i przyłączyć do kraju Mazowsze. Starania o zjednoczenie kraju spowodowały, że zyskał przydomek Odnowiciel. Niestety za panowania Bolesława III Krzywoustego Polska znów została podzielona. Państwo rozpadło się na kilka dzielnic zarządzanych przez synów Bolesława. Każdy z nich prowadził odrębną politykę, która nie pozwalała na scalenia państwa. W ten sposób kraj został podzielony i jego podział stał się faktem. Mimo iż pierwsi Piastowie walczyli o scalenie państwa polskiego to ich trudy poszły na marne. Polska została podzielona na prawie 200 lat. Jej ponowne scalenie to już dalsza historia.